Projecten

Stichting Bodhisattva ondersteunt het JBCF, de Jeannine and Billy’s Childrens Foundation, en het Nying Drod, Tibetan Children Project, onderdeel van Nangten Menlang International.
Dit houdt in dat alle netto opbrengsten van de stichting, verkregen uit alle activiteiten, ten goede komen aan het JBCF en het Nying Drod Children Project.

Het JBCF is opgericht door de heer en mevrouw Billy en Jeannine Barnaart. In 2019 zijn er door het JBCF naaiateliers verspreid door Phnom Penh, opgezet en worden er lunches en snacks aan conferenties en andere activiteiten van bedrijven gecatered. Op individuele basis worden er nog een aantal kinderen en hun families geholpen.
Vanwege de corona maatregelen is het voor de bevolking zwaar en komen er momenteel weinig opdrachten binnen, zo ook voor de catering.
Het eerste halfjaar van 2020 heeft Stichting Bodhisattva, ondanks dat er veel activiteiten gecanceld zijn i.v.m. het coronavirus, € 7.000,- overgemaakt aan het JBCF.

Nying Drod, hetgeen ‘warm hart’ betekent, is opgericht door Tulku Lobsang Rinpoche om de verbinding te zijn tussen zij die willen geven en zij die hulp nodig hebben. Zij ondersteunt Tibetanen met schoolopleidingen voor kinderen, medische hulp aan zieken en monniken in kloosters.
Het Tibetan Children Project is onderdeel van Nying Drod. Met € 135,- per kind per jaar kan een kind naar school en wordt het hele gezin gesteund op weg uit de armoede.
Stichting Bodhisattva heeft in het eerste halfjaar van 2020 € 2.700,- aan het Tibetan Children Project geschonken.

Stichting Bodhisattva is door de Nederlandse overheid erkend als ‘Algemeen Nut Beogende Instelling’. Dit betekent dat u uw giften/donaties aan de Stichting kunt aftrekken van uw belastbare inkomen. Voor verdere informatie zie rubriek ANBI en Donaties op onze website Donaties voor onze projecten kunt u storten op
bankrekeningnummer: NL24ABNA04338S4162


e-mailbericht van Billy van maart 2019

Allereerst hopen we dat alles naar wens gaat met een ieder van jullie. Hopelijk heeft niemand het Coronavirus opgelopen en zullen jullie gevrijwaard blijven ervan. Hier alles redelijk onder controle. Het is zeer warm met temperaturen van bijna 40 graden Celsius.

De activiteiten die door de organisatie uitgevoerd worden zijn de naaiateliers die verspreid door Phnom Penh zijn opgezet, en het cateren van lunches en snacks aan conferenties en andere activiteiten van bedrijven en organisaties. Gelukkig gebeurt dat niet meer vanuit ons huis. We deden dat in de eerste maanden vanuit huis en dat was een geweldige chaos thuis. Voorlopig zijn we gevrijwaard van elektriciteitsonderbrekingen. In het begin van het jaar zaten we elke dag een halve dag zonder elektriciteit. Dat was heel moeilijk werken en het was puffen geblazen in die hitte. In totaal hebben we ongeveer een tiental gezinnen onder onze hoede met ongeveer 30 kids. Het lijkt allemaal kleinschalig, wat het in werkelijkheid ook is, maar het is moeilijk om dit soort werk (in de gemeenschap zelf) uit te voeren, zonder het op de voet te moeten volgen. Daarvoor hebben we de mankracht niet.

We dachten dat we iemand hadden gevonden die alles een beetje kon opvolgen. Pisey, mijn vrouw, wilde haar trainen en opleiden tot ze zelfstandig op eigen benen kon staan en de positie van Supervisor voor JBCF op zich kon nemen. Zij is helaas toch weer vertrokken. De wasserij activiteiten hebben we gedwongen stop moeten zetten, omdat alle mensen en bloc ineens op vakantie wilden gaan. Ze waren met geen mogelijkheid te overtuigen om dat niet te doen. Als je onder je klanten guesthouses en Spa’s hebt, die 24 uur 7 dagen in de week draaien, is het onmogelijk om de wasserij te sluiten. Pisey houdt nog in haar achterhoofd de mogelijkheid open om opnieuw te beginnen, maar ik heb er zelf een hard hoofd in. Zo’n activiteit kan heel lucratief zijn als iedereen hard werkt, maar zo gauw je op je lauweren gaat rusten is het bekeken. En in de huidige situatie met het Coronavirus komen er minimaal 50% minder toeristen naar Cambodja. Iedereen in de toeristenindustrie klaagt steen en been hierover. Dat betekent dat guesthouses een veel mindere bezetting hebben. Dus toch maar even afwachten.

Doordat opdrachtgevers heel lang wachten vooraleer ze het geld overmaken aan ons voor onze geleverde diensten e.d. lopen we vaak achter de feiten aan. Zo hebben we uniformen door onze naaigroep laten maken voor een beveiligingsbedrijf en die staf moet betaald worden. Ook het materiaal en andere benodigdheden moeten aangeschaft worden en dat moet eerst door JBCF betaald worden. De opdrachtgever wacht dan een tijd maar dat duurt lang, een maand of twee. Hetzelfde gebeurt met ons catering bedrijfje. Het is daarom gewoon fijn dat we geld hebben dat we kunnen gebruiken als die wachttijd langer duurt dan erop gerekend is!

Mede namens alle betrokkenen van JBCF, wil ik nogmaals onze diepe dankbaarheid aan jullie allen overbrengen voor jullie onschatbare steun. Het is niet alleen het financiële support, maar vooral de geestelijke en mentale steun die zo ontzettend belangrijk is. Daar putten wij de kracht uit om door te gaan, ondanks alle problemen en moeilijkheden welke we moeten overwinnen.

Voor een ieder van jullie een krachtige en warme omhelzing!
Veel liefs van Billy.


e-mailbericht van Billy van 3 januari 2019

Lieve Dorien en alle bestuursleden,

Ook van onze kant onze beste wensen voor jullie en jullie dierbaren voor een gezond en heel blij 2019! Blij zijn en die blijheid delen is prachtig!

Het jaar 2018 is stormachtig geweest voor ons alswel voor JBCF. Na een periode van “wind in de zeilen”, kregen we te maken met zwaar weer en kwamen we bijna niet vooruit. Door jullie fantastische en enorm gewaardeerde financiële hulp konden we overleven. We dachten hier iemand gevonden te hebben die met een gigantische financiële injectie (100.000$) JBCF weer de goede richting in zou stuwen, maar op het laatste moment besloot haar geld in de huizenhandel te steken. Het zij zo.

Een andere potentiële sponsor uit Nederland wilde via de Stichting Waterdragers een grote donatie schenken aan JBCF, maar deze heb ik geweigerd omdat we geen groot project hebben op dit moment. We kunnen momenteel slechts op individuele basis kinderen en hun families helpen, zodat zij de storm in hun leven tijdelijk het hoofd kunnen bieden.

We realiseren ons dat het slechts een druppel op een gloeiende plaat is, maar wel een belangrijke druppel die de plaat niet doet smelten.

Deze laatste potentiële sponsor is helaas in december overleden nadat hij mij in april 2018 vertelde dat hij ongeneeslijk ziek was en slechts zes maanden te leven had. Hij heeft de strijd tegen kanker helaas verloren. Een drama voor zijn gezin, familieleden, vrienden en de ruim 700 werknemers in zijn bedrijf in Nederland. Het leven kan soms zo wreed en onverbiddelijk zijn!

We beseffen, meer dan wie ook, dat jullie jullie vreugde in het leven met ons en JBCF willen delen door jullie donaties gedurende al die jaren (en nu opnieuw) waarvoor we jullie oneindig dankbaar zijn!

Het jaar 2019 kon niet beter beginnen met jullie financiële donatie omdat we daarmee de individuele steun kunnen voortzetten. Verschillende jongens kan ik daarom laten blijven voetballen in het voetbalteam welke ik leid. Deze jongens kunnen blijven studeren om later een blijvend verschil te kunnen maken in hun levens.

Het woord “blijvend” of in het Engels “lasting” herhaal ik regelmatig omdat dát zo belangrijk is. Ik mag stellen dat jullie via jullie donaties een blijvend verschil hebben gemaakt in de levens van tientallen kinderen die nu op hun beurt een blijvend verschil kunnen maken in de levens van anderen. Zo maken we deel uit van de heropbouw van een gemeenschap, een natie. Dat was de doelstelling van Jeannine en ikzelf toen we hier in 1993 voet op Cambodjaanse bodem zetten: meewerken aan de heropbouw van Cambodja! Daarvoor zijn we uitgezonden en daarvoor waren we door MU Sochua, de latere minister van vrouwenzaken, naar Cambodja gehaald. Het zal nog wel enkele generaties duren voor deze heropbouw maar we zijn op de goede weg. Een weg die leidt naar gerechtigheid en waarbij sociale waarden voor iedereen toegankelijk zal zijn. Jullie mogen trots zijn op wat jullie hebben gepresteerd!

Hoe de toekomst eruit zal zien voor jullie en voor ons blijft open. Maar weet dat hier in Cambodja er altijd een huis zal zijn waar jullie van harte welkom zullen zijn!

Met onze onuitsprekelijke dank voor alle steun en een krachtige omhelzing voor ieder van jullie, namens heel JBCF, van,

Billy


ROAD TO INDEPENDENCY (verslag van de afgelopen periode 2017) in pdf

Gesprek Billy, 21 september 2016

Van centrum based care naar community based care, daarmee opvolging geven aan de strategie van de regering. Volgens Unicef zijn er rond de 400/500 kindertehuizen in Cambodia waar vrijwilligers voor 2 weken komen, naar huis gaan geld inzamelen en dit dan weer opsturen. Er ontstaan door deze spontane giften veel misstanden omdat het geld vaak niet aankomt waar het zou moeten zijn. JBCF heeft gekozen om niet de kinderen op te vangen maar te zorgen voor werk voor familieleden zodat ze self supporting worden en de kinderen vanuit hen een gewoon leven kunnen leven.

JBCF heeft naaiateliers opgezet eerst beneden in het huis van Billy, vervolgens boven en er werd vlak bij een restaurant opgezet. De strategie was: werken met elkaar, de winst wordt verdeeld en dat is het salaris. Deze opzetten zijn niet van de grond gekomen. Vervolgens werd een naaicentrum ergens in Phnom penh opgezet: moeders deden het werk, zorgden voor de kinderen JBCF betaalden de teachers voor het onderwijs. Ook dit bleek niet te werken. De moeders maakten de orders niet, ze hadden er geen puf voor. Billy denkt dat dit mede veroorzaakt wordt door het feit dat er veel geld geschonken wordt door NGO’s ( Non- Goverment Organisation). Hier krijgen mensen die aids of anderszins moeilijkheden hebben gewoon iedere week 50 dollar. Dus waarom zouden andere mensen dan gewoon werken?.

De mentaliteit van JBCF is : we geven geld én eisen iets terug. Deze mentaliteit blijkt heel moeizaam te verlopen, maar toch wil het JBCF dit doorzetten omdat het de enige manier is om mensen uiteindelijk zelfstandig te laten worden en zelf verantwoording dragen. Zo werd er in de armste provincie ook een naaiatelier opgezet van 13 vrouwen plus 1 man, die 10000 T shirts zouden maken binnen een bepaalde tijd. De winst zou gedeeld worden en zo zouden ze door de productie op te voeren uiteindelijk helemaal zelfstandig worden. Mensen kunnen hier niet mee om gaan: dan liever in de fabriek werken want dan is er een vast salaris.

JBCF zorgt voor zelfstandigheid op microniveau:
1. ondersteuning gedurende 6 maanden zorgen dat er orders zijn en na die tijd zorgen voor zelfstandigheid.
2.  Er moet eerst veel geld geïnvesteerd worden om het materiaal waar mee gewerkt wordt te kunnen kopen.